28-06-16

verlost/verlaten



Donderdag 23 juni 2016. Mijn laatste schooldag op de middelbare school. Ik voelde me bang, alsof ik niet genoeg tijd had om alles voor de laatste keer in me op te nemen.  Ik wilde huilen maar het lukte niet. Ik betrapte mezelf op het binnenlopen van de meisjeswc's terwijl ik helemaal niet moest plassen, gewoon om ook die plek nog een laatste keer te zien. Bij alles wat ik deed klonk er een stemmetje in mijn hoofd, 'dit is de laatste keer'. De aller laatste keer. 


Ik wilde huilen. Huilen om de mensen die ik niet heb bevriend, de dingen die ik nooit heb gezegd. Huilen omdat ik niet goed ben in afscheid nemen. Ik denk dat ik op 1 september pas zal beseffen dat alles echt voorbij is. Dat ik na twee maanden vakantie niet meer door de schoolpoort loop, de leerkracht een hand geef, mijn fiets wegzet, de klas binnenga, al mijn klasgenoten zie en alle normale dingen beleef die over twee maanden lang niet zo normaal meer zullen zijn. Mijn 'normaal' gaat veranderen, en daar ben ik bang van. Ik ben vergeten te appreciëren wat ik altijd zo dagdagelijks vond. 


Voor deze vakantie heb ik een paar doelen opgesteld. Ik ga contact houden met mijn klasgenoten (eigenlijk niet mijn klasgenoten, want om de een of andere reden heb ik bijna enkel mensen uit de andere klas bevriend)('de' andere klas, want wij hadden maar twee klassen in ons jaar)(hadden). Ik ga ook een schetsboek/dagboek/plakboek bijhouden. Ik heb er al wel één (ahum), maar het leek me wel leuk om er een aparte te hebben voor deze vakantie, aangezien dit toch wel een belangrijk keerpunt is in mijn leven.


Ik ben heel obsessief met dagboeken. Ik wil alles onthouden, geen moment verliezen. De foto's in deze blogpost zijn een paar pagina's uit mijn dagboek. Het hele concept van het plakboek is heel erg geïnspireerd op de dagboeken van Michael Buthe (eerste verdieping van het SMAK, ergens achteraan in een klein kamertje).


Aan iedereen die dit leest en nog op de middelbare school zit: geniet ervan. Echt. Geniet van de pauzes omringd door mensen die als familie voelen, de stille gangen wanneer je als enige te laat komt, de mensen die je van ver bewondert, de leerkrachten die ook ooit jong zijn geweest, de kans om herexamens te doen, jezelf kunnen verliezen in de stroom van mensen. Want ooit houdt het op. En je zal het niet verwachten.

5 opmerkingen:

  1. Genieten doe ik nu eerlijk gezegd niet, oeps, misschien tegen dat ik er bijna weg ga dat ik zelfs spijt ga hebben dat ik het nooit gedaan heb. Maar voor nu voelt middelbaar als die dagelijkse sleur, een periode in mijn leven die ik moet doorstaan om te bereiken wat ik wil. Achja. Lise toch. <3 (Spot ik daar die Instameeting "goodies"?) Je boekjes zijn zo gezellig, een geordende choas, bij mij is het allemaal véél te gestructureerd en het voelt niet echt, ofzo. Ik verzamel te weinig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Moeilijk voor te stelen dat ik ooit wegga van de middelbare... Afscheid nemen lijkt nog heel ver weg, maar och, ja dat wordt moeilijk... Maar van de pauzes geniet ik in ieder geval :) Je dagboekje ziet er al tof uit zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik snap het helemaal, vandaag ben ik mijn diploma gaan halen en de laatste boeken gaan afgeven en ik besef echt nog niet, dat ik de meeste mensen nooit meer ga zien, de lokalen nooit meer zal binnentreden enz.. vreemd gevoel!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken mezelf ook wel. Je voelt je zo veilig op school al die jaren dat je op de middelbare school hebt gezeten en nu verlaat je dat zomaar. Een raar besef. Nu ik je artikel heb gelezen Lise, ben ik er meer bewust van of zo iets. Dat ik het ga verlaten en misschien nooit/heel weinig ga zien (school, vrienden etc). Heel mooi om een plakboek bij te houden. Ik doe het ook en het is fantastisch om je herinneringen in één vertrouwt boek te hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik herken dit gevoel nog wel van toen ik de basisschool moest verlaten.. een heel gek idee om een school waar je zo lang elke dag naartoe ging nooit meer terug te zien. Wat een toffe pagina's uit je dagboek ook, vind ik echt leuk om te bekijken :) Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen