22-05-16

illustratie frustratie

 

Het is vandaag zondag. Het is precies een dag geleden dat ik mijn tweede toelating deed, op LUCA school of arts in Gent (st Lucas in 't kort). Gevolgd door een nacht van slapeloosheid door de resterende stress, die mij vreemd genoeg veel erger uitputte dan de slapeloze nacht voor de toelating, begon het mij eindelijk te dagen dat ik echt toegelaten ben. Nog en paar briefjes invullen en ik kan volgend jaar in Gent naar school. En nog een kot vinden natuurlijk. Maar dat is voor later, nu moet ik eerst even bekomen van de vermoeiende dag gisteren.

Het was heel anders dan in Utrecht, waar ik een tijdje geleden toelating deed bij HKU. Het voelde vertrouwder, ik was meer op mijn gemak. Ik leerde Gent kennen en ontdekte dat ik het eigenlijk best een leuke stad vind, en dat het niet per se iets slecht is dat ik er nog nooit echt ben geweest. Ik heb, naast een hele school, nog een hele stad om te leren kennen de komende vijf jaar. Plots kijk ik er niet meer zo tegenop de middelbare school te verlaten.


Ik zal nog even kort (voor zover dat gaat, want ik maak graag lange zinnen) iets vertellen over hoe de toelating zelf verliep, want ik weet dat veel van mijn lezers ook iets met kunst willen gaan doen, en het lijkt me ook leuk om zelf dit hele stukje nog eens terug te lezen, moest ik afstuderen aan st Lucas. Kwestie van sentimenteel terugblikken enzo. Ik heb een lichte obsessie met alles opschrijven en onthouden, en spijt hebben als ik niet alles kan herbeleven, maar zolang me dat er niet van weerhoud ook in het moment te leven is dat geen probleem (alhoewel ik heel erg in het verleden vasthang, maar zo ben ik gewoon).

Dus, de toelating. Ik stond op om iets voor zeven, douchte, maakte ontbijt. Twee uur later stap ik uit de auto en ontmoet ik één van de leukste meisjes ooit. We stonden allebei aan de verkeerde ingang, en hebben samen naar de juiste gezocht. Daar aangekomen zat zowat de hele straat vol kunstenaars in wording, allemaal met van die grote portfoliokaften en lange jassen en met zo'n kunstenaars aura rond hen heen. Ik moest dringend naar de wc, dus drongen we door de massa wachtenden (want, ja, binnen stonden nog meer mensen te wachten). Even later werden we binnen geroepen en gingen we met z'n allen in zo'n aula zitten (compleet met podium, spreekstoel en van die uitklaptafeltjes zoals op tv). We werden opgedeeld volgens onze richting. Ik bleef achter in het/de (hoe zeg je dat?) aula samen met de rest van vrije kunsten en textiel. Céline (want zo heette dat leuke meisje) kwam voor grafiek&tekenkunst, dus we hadden hetzelfde dagprogramma. En niet alleen dat, als we allebei door zouden zijn geweest (spoilers als je deze zin op de juiste manier interpreteert) zouden we alle lessen in ons eerste jaar volledig samen hebben.


We kregen tijd om (in het/de aula, aan die uitklaptafeltjes) onze motivatie op te schrijven. Ik twijfelde heel lang over welk handschrift ik zou gebruiken (want zoals elk ander normaal mens heb ik natuurlijk 3 miljoen handschriften). Ik koos uiteindelijk voor blokletters voor de invulkraagjes en schoolschrift voor de motivatie zelf. Ik was niet eens de enige die met vulpen schreef.

Hierna kregen we een filmpje te zien dat de opstart was van de proef. Voor de mensen van textiel werd een ruimte beschikbaar gesteld waar stof en naaigerief te vinden was. Voor vrije kunsten was er ook een tekenlokaal vrijgemaakt, maar het was niet de bedoeling dat je daar echt ging zitten volgens mij. Ik en Céline zijn naar het centrum van Gent getrokken, en zijn in de Hema gaan tekenen. Natuurlijk kochten we ook een drankje he, we gaan daar niet gewoon zitten, haha :)


Het was zo gezellig! Céline stelde me helemaal op mijn gemak. Terwijl ik in Utrecht echt de druk voelde van de proef, voelde dit meer als een gezellige tekendate met een vriendin. We zaten minstens evenveel te kletsen als te tekenen. Om 12 uur was het tijd om weer naar de school te vertrekken, en na een hele lange discussie over wat ik nu met mijn verfwater (lievelingswoord) moest doen (opties: bij de plant gooien, van het terras gooien, in de vuilbak gooien, kortom: veel gooien), besloot ik het gewoon aan de wc madam (die een man was in dit geval) te vragen of ik het in de wasbak mocht gieten. Ofja, deze taak verschoof naar Céline toen bleek dat zij toch naar de wc moest.

We kwamen weer aan in het gebouw en kwamen terecht in de grootste chaos ooit. Wat op de open dag zo'n strenge en steriele school had geleken, bleek de meest chaotische bende ooit te zijn. 'Uit chaos ontstaat leven,' heb ik ooit ergens gelezen. Ik hou wel van chaos. Niemand wist waar de lijst hing waar op stond waar we moesten zijn. Toen we de lijst vonden stonden er dingen op als 'O23 F', dus daar konden we ook niet veel mee. Uiteindelijk vonden we onze juiste lokalen, ik beneden en Céline het lokaal erboven. Er was een meisje voor me, dat echt de meest schattige tekeningen had gemaakt voor de proef. Toen zij klaar was mocht ik, terwijl er eigenlijk nog twee meisjes voor me waren. Chaos.


Ik had m'n gesprek, en het ging vrij goed. Eén van de docenten stelde wel vrij moeilijke vragen, waarop ik niet goed wist wat ik moest antwoorden. Al zijn commentaar begon met waarom. Maar mijn tekeningen waren blijkbaar goed genoeg, en ik wist wie van Gogh, Mattise en Rinus van de Velde waren, dus dat was ook in orde. De anderen uit de jury overtuigde ik met mijn afdruk van villa Kakelbont (lang verhaal), en voor ik het wist stond ik weer buiten. En daar zat Céline op me te wachten. Er was blijkbaar iets misgelopen met de indeling dus waren een paar mensen van grafiek naar beneden gestuurd om daar hun gesprek te hebben (waar de docenten beneden natuurlijk niet van op de hoogte waren). 

Na heel, heel lang wachten kregen we de uitslag te horen. Ik was door, samen met nog vier anderen uit mijn groepje. Céline was niet door. Haar ideeën waren super origineel, maar ze had een te grote achterstand op technisch vlak. Ze hebben haar doorverwezen naar de professionele richtingen (die vooral commercieel gericht zijn), maar voor grafiek&tekenkunst was ze er niet door. Dat kwam hard aan.

10 opmerkingen:

  1. Oooh zo spannend al die toelatingen!! Maar gefeliciteerd! Mega gaaf, Gent is zo'n leuke stad, en het lijkt me inderdaad geweldig om in een omgeving terecht te komen die zo bruist van creativiteit :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk om over je dag te lezen! En gefeliciteerd! Echt heel gaaf dat je bent toegelaten :) Ik kom er trouwens pas net achter dat ik je blog helemaal niet volgde, terwijl ik je foto's echt megamooi vind en je ook nog heel leuk schrijft. Dus dat heb ik gauw gedaan :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gefeliciteerd dat je bent aangenomen, superleuk! Gent lijkt me een fijne stad om te gaan studeren.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat lijkt me dat spannend!! Maar wat goed dat je bent aangenomen! Gefeliciteerd!! Ik ben echt super blij voor je!!! :) En echt leuk dat je een meisje bent tegengekomen die je heel erg aardig vind, dan heb je toch het gevoel dat je niet zo alleen bent in zo'n nieuwe gebouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ah wat fijn dat je Gent zo leuk vond, ben je er nu definitief uit dat je daar gaat studeren (en dus niet in Utrecht)? X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het staat nog niet vast, maar ik ben nu ongeveer 80% zeker dat ik in Gent ga studeren. Maar je weet maar nooit, er waren ook momenten dat ik zeker wist dat ik in Utrecht wilde studeren, of in Antwerpen. Op dit moment denk ik dat Gent beter bij me past, omdat de opleiding daar iets kunstgerichter is dan HKU, maar nog steeds illustratie (wat ik niet kan doen in Antwerpen).

      Verwijderen
  6. Zo leuk dat je in Gent komt studeren! Misschien kom ik je ooit wel eens tegen :)
    En nog even een tip: bij Huize Colette (niet zo ver van de Korenmarkt) kan je ook gezellig tekenen op zolder. Ze verkopen alle soorten chocolade gebakjes, chocolademelk en meer.
    Veel plezier met je nieuwe studie! xx

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Omg Lise! Hoe geweldig! Ik ga er binnen een maand ook toelatingsexamen doen! Wow xx

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zalig! En haha, zo weer iets typisch voor jou met dat waterverfwater dilemma. (Ben ik even erg blij dat je niet voor optie plant hebt gekozen.) Zo tof dat je erdoor bent wel zonde van Céline, maar je ontmoet daar vast nog andere leuke mensen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Maar hij was van plastic hoor! Ik zou een echte plant nooit verfwater geven (alhoewel ik er zelf soms per ongeluk wel eens van drink)(en mijn kat houdt van de smaak van acrylverfwater)

      Verwijderen