24-05-15

Ik verstop me achter mijn kleding


Soms zijn mijn persoonlijkheid en mijn kledingstijl een beetje tegenstrijdig. Ze proberen elkaar te overheersen, waardoor het voor mij moeilijk  is om er een evenwicht tussen te vinden. Soms verstop ik me een beetje achter mijn kleren. Mijn persoonlijkheid wil dat ik zo min mogelijk opval, en stilletjes bekijk wat er rond mij gebeurd, terwijl mijn kleding het liefst zou schreeuwen: 'Hier ben ik! Kijk naar mij! Ik besta ook!'


Ik kleed me met felle kleurtjes en prints door elkaar. Wanneer ik iets moois aanheb verschijnt er weer een lach op mijn gezicht, elke keer ik droevig naar beneden kijk, maar wanneer er iemand anders naar me kijkt is dat gevoel tweestrijdig. Ik vind het wel leuk, maar ook weer niet. Vinden zij wat ik aan heb mooi? Of verschrikkelijk? Wanneer één van m'n beste vrienden m'n outfit echt afgrijselijk vindt, vind ik dat wel leuk, maar iemand anders... Als ik iemand afkeurend zie kijken, denk ik in mezelf 'had ik maar wat anders aangetrokken', terwijl ik dat echt niet zou mogen denken! Ik geef mezelf van alles de schuld, maar ik zou me echt niet schuldig mogen voelen om wat ik draag. Ik voel me goed in wat ik draag. Nu ja, op dat moment toch, want wanneer ik 3 weken later terugkijk op wat ik daarvoor aanhad lach ik mezelf gigantisch uit.


Complimentjes op iemands kleren zijn zo belangrijk! Met één 'hé, wat heb jij leuke schoenen aan!', verdwijnen mijn zorgen als sneeuw voor de zon. Ik probeer daarom dagelijks mensen te complimenteren op hun kleding, al is het maar een klein compliment. Dit is moeilijk voor mij, omdat ik stikverlegen ben, en amper iets durf te zeggen in een groep, maar ik probeer het toch. Iemand blij maken, en tegelijk je eigen grenzen verleggen, is dat niet de beste manier om de dag door te gaan?

1 opmerking:

  1. Wat superleuk geschreven! En wat ben je toch fotogeniek! De foto's zijn echt superleuk en supermooi! Zo mysterieus tegelijkertijd, love it! Liefs, X

    BeantwoordenVerwijderen